My Best Man!

38567_455234136065_658596065_6750907_2574382_n

Finallerden dolayı bayağıdır yeni yazı giremedim bloguma.

Eveeet 2. yazımın konusu en iyi arkadaşım Tamer ile ilgili sesli düşüncelerimden ibaret olcak.

İlk yazımda da dediğim gibi ilk üniversitemin bana kattığı en iyi insan olan Tamer’im bir rahatsızlığa kapıldı ki, lavuk kardeşimi 3 ay oldu sanırım göremiyorum görüşemiyoruz. Tanıdığım en midesiz insan olan öküz gibi yiyen su içen kardeşimin böbrekleri iflas. Telefondan binbir yolla ulaştığımda Trabzon’dan kötü haberi verdi. İlk duyduğumda inanamadım, yıkıldım. Ama mal arkadaşım her zamanki ukalalığıyla iyiyim ben abi, bir şeyim yok. Gayet mutluyum ben. Herkes bana hizmet ediyor şimdi hehhe diyerekten makara geçiyordu. Gülüştük. 😀 Anneden böbrek nakli yapılacak kardeşime. Çok özledim keratayı. Bazen özlem krizine giriyorum. Gidip görebilsem her gün giderim şerefsizim. Kazın ayağı keşke öyle olsa… 1 kere çat kapı gidip görüşmeye teşebbüs ettim. Annesi karşıladı kapıda. Hastanede tedavide olduğunu söyledi. Adresi aldım, gittim hastaneye. Ziyaret saati için biraz geç olmuştu, gerçi onun durumunda ziyaretçi kabul ederler miydi onu da bilmiyordum, sorun da değil. Bir pencereden bile görsem yeter diyordum içimden. Hastanede korktuğum şeyi söylediler. Ziyaretçi yasak. Annesinden almıştım haberi. Ablası dünyalar tatlısı Merve 🙂 oradaydı. Onu söyledim, onunla görüşeyim dedim. Merve’yle konuştuk, bilgi aldım. Yüzüm Tamer’i göremediğim için on karış asık geri döndüm. En son 2 hafta önce gene konuştum Merve’yle telden. Ziyaret için durumu biraz müsait olsun, hemen beni arayacaktı. Halen haber bekliyorum, canıma tak etti. :S

Fotolara geleyim. İlk fotoğrafımızı Barney’in tabiriyle “It’s gonna be legend – wait for it- dary!” olarak değerlendiriyorum. Geçtiğimiz yaz Büyükada aktivitemizden…

2. fotoğraf da Metrocity’den buz pateni etkinliğinden dönüşte metrobüste Kadıköy’e yol alıyoruz. Taş-Kağıt-Makas ! 😀 oynuyoruz. Skorda 3′e ulaşan diğerini tokatlayacak. O gün hep Tamer tokatlamıştı beni. 😀

Çok özledim kardeşimle birlikte zaman geçirmeyi, konuşmayı, aynı kafadan takılmayı. Sabrediyoruz. Bu günlerin acısı çıkacak inşallah. En kısa zamanda iletişimi kurduğumda interrail mevzuundan da bahsedicem. Yaza kadar rahatsızlığını atlatır anca toparlar, peşine de bir seyahat çok güzel olur.

Önümüzdeki hafta bir ihtimal görüşme şansımız olur belki. Trabzonspor – Fenerbahçe maçı var. Son 2 senedir bu Trabzon derbisi maçlarını hep Tamerlerle izlerim. Hep de kaybettim anasını satiyim. Olsun Tamer ve dayısıyla beraber maç izleyip küfretmek atışmak büyük zevk ! 😀

Güncelleme: Tamer kardeşim, annesinden böbrek nakli ile sağlığına kavuştu. Ameliyat sonrası ilk 6 ay durumu hassas olduğu için hiç görüşemedik ve sonrasında normal yaşama döndü. Şimdiyse çok şükür sağlığı, keyfi yerinde. 🙂

Görüşürüz…